tag:blogger.com,1999:blog-34053932011-04-21T20:17:01.624-07:00ehsas o andisheNo Onenoreply@blogger.comBlogger581100tag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1080154942812836432004-03-24T11:02:00.000-08:002004-03-24T11:04:53.153-08:00یک نامه داشتم.پرسیده بود چرا من "تنهایی " را سوژه کرده ام؟؟ رفیق! تنهایی سوژه نیست .حقیقتیست برهنه و زیبا . من در زندگی شخصیم آدم غمگینی نیستم.اینها که می خوانی و می بینی فریادیست در عمیق ترین لایه های وجود که به هر حال روزی شاید به طریقی دیگر توی ویترین شخصیتی هر آدمی متجلی میشه .اصلا تو می دونی من کدوم تنهایی رو میگم؟ گوش کن : خسته و گردن بر افراشته از غرور و سربلندی دندان بر جگر فشردن راNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1080066893025737452004-03-23T10:34:00.000-08:002004-03-23T10:37:22.043-08:00امروز ترانه ای شنیدم تا بهانه ای باشد برای گریستنی دوباره خط پايان خط پايان رو رد مي كنم . خطي كه هيچ وقت قرار نبود پايان باشه . وقتي قدم به پشت اين خط مي ذاري مي ايستي و به مسيري كه اومدي به تموم لحظه ها و خاطره ها فكر ميكني و مي پرسي : "آيا بيهوده حرام شد؟" تمام لحظات, ايده ها , افكار و عواطف . همه چيز. . . حالا سهم تو از تموم بايد ها و نبايد ها مي شه مشتي تصوير قديمي و خاك گرفته توي يك Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1079894128946454022004-03-21T10:35:00.000-08:002004-03-21T10:37:55.826-08:00مصاحبه (كاملا تخيلي ) مكان : خيابان آفريقا – پارك خشايار مقدمه : دختر خانومي با پاچه هاي كوتاه ( به قول مادر بزرگ : ورماليده) , مانتويي فوق چسبان , صورتي برنزه , سينههاي در حال انفجار از شدت فشار لباس , دو كاسه ريمل و سايه چشم كه در آنها سوسوي دو چشم كوچك از پشت لنزي سبز به زحمت ديده مي شود: (س) سلام خانوم (پ) سلام (س) ببخشيد شما نظرتون راجع به آزادي چيه؟ (پ) واه واه . آزادي؟ بگو شوش آقا Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1079894040302905992004-03-21T10:34:00.000-08:002004-03-21T10:36:27.200-08:00ديگر . . . تا آخر ديگر قلبم به دستم فرمان مي دهد. ديگر جز آنكه بر دل مي رود را نوشتن نمي توانم ياريگري نيست مگر آن دم كه بخواهي جان و دل را بر سفيداي كاغذ نقش كني اعتراف مي كنم صريح و بي پرده بي هيچ تكلف و پروا از اينكه آنان كه شايد بخوانند , مرا چگونه به قضاوت خواهند نشست . وقتي آنچه را پشت سر نهاده ام مي نگرم چيزي به خاطر نمي آورم. كجاي اين طريق گم شده ام؟ مي خواهم همين دم, بر همين كلام Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1079703752935722652004-03-19T05:42:00.000-08:002004-03-19T05:44:57.530-08:00کیست تا مرا برزبانی که طعمش رفاقت است و بوسه جاری کند؟ می ترسم می ترسم بمیرم بی آنکه این همه در درونم حتی مایه ی چراغی با کورسویی کوچک تنها همان قدر که راه پرنده ای بال بشکسته نگاه از کف رفته دل پر از حسرت آشیانه را روشن کند نباشد چه مرگ تلخی مرا به انتظار خواهد بود اگر ... تنها چراغ بی فروغ اعماق دلم هیچ سلامی را برای غریبانه ها روشن نکند . دوست ندارم بمیرم بی آنکه .... Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1079623637410876242004-03-18T07:27:00.000-08:002004-03-18T07:29:41.403-08:00در تپش دلی کوچک غربتی عظیم تمام آرامش آبی سیاه پوش شب دریایی را که بر ساحلش بودی به جدالی طوفانی به سایه ای محو از غم و لبخند بر لبانت به گفتگویی در فریادی بی صدا می طلبید چه بزرگی با آن قلبت که تمامیت انسان را بر مسیرنگاهی مفروش از گریه – امتدادی تا ناکجایی سبز و بی انتها به ضیافتی می طلبد که بر سفره کوچکش غرور و عصیان و مهر را ناعادلانه تقسیم می کنند . چه ناعادلانه! چه ناعادلانه! شب Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1079623612556397952004-03-18T07:26:00.000-08:002004-03-18T07:29:16.543-08:00اتو بيوگرافي مختصر و مفيد 28 سال هوا را مصرف كردم و اقيانوس و آفتاب و ابر و ماه و خاك را . . . لعنت خدا را * و هنوز مانند ساليان دور از اين , حيران خواب پروانه و پرنده و بادبادك مي بينم . براي انسان حرمت فراوان قائلم . براي دوستي بيش از انسان و ترانه را بيش از هر دو دوست دارم . ترانه يعني حرمتي راز آلود از غذا ها همه را دوست دارم پيانو را اگر بنوازند و گيتار را اگر بنوازم آسماني مي شوم . Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1078822871987809322004-03-09T01:01:00.000-08:002004-03-09T01:06:11.093-08:00با اقتباس از شعر حلقه زر فروغ فرخزاد و مشاهده مجدد بلاهت که داستانیست برای خود . چشمانش را بست . غرق خیال شیرین تصویر حلقه ای زرد بر انگشت خود تا عمق نور و چلچراغ رفت و بازگشت . آهی کشید و گفت : " آه اگر می توانستم " سالیانی دور از آن خاطره پیرزنی شکسته به اندوه چشمانش را گشود . در حلقه زرد نگریست آهی کشید و به بغضی تلخ نالید : " آه گر می دانستم" Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1078691891013415442004-03-07T12:38:00.000-08:002004-03-07T12:40:24.106-08:00مازوخيسم از نوعي ديگر – ساديسم از نوعي ديگر به نفرت مشت در رگ هاي قرمز و پر خونش فرو مي برم. گونه سرخش را وحشيانه به ناخن مي خراشم و اين طفل ناخواسته را اين عذاب جاويدان را از سينه بيرون مي كشم. با خشمي كور با هق هقي عاصي كه صداي شكستن مي دهد بر زمينش مي كوبم مقابل پايم به خاك مي نشيند و هراسان بهت زده و ناباور زهر بغضش را در چشمانم مي پاشد . ]فرياد عاصي من [ به لگد مي كوبمش به نفرتNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1078305518587679672004-03-03T01:18:00.000-08:002004-03-03T01:20:47.340-08:00كابوسي با پايان خوش خوابيده بودم روي زمين سخت زير شلاق باد بااينحال نمي دانم چرا از درون با حرارتي وحشي مي سوختم . پوستم سرما را تاب نمي آورد و درونم لهيب آتش را . خواب مي ديدم : خواب فرار , گريز , انتظار و شيطان خواب تصويري در آيينه اي شكسته خواب دالانهاي پيچ پيچ و نمور پر از هياهوي چندش آور مردگان و عفريته ها و دلقك هايي كه در عبور ناباور و هراسانم , خنده اي كريه بر لب به من تعظيم مي Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1078305188787969282004-03-03T01:13:00.000-08:002004-03-03T01:15:17.606-08:00گرگ تنها فرو غلتید و. . . ودرد رگانش را تا خانه ی آخرین نگاه بی رمق پیمود . نفسش در سوز سرما ابر شد. باران شد. تنها یک قطره یک قطره درست بر تلاقی درد و آخرین نگاه بی رمق تصویر آهویی غمگین و نگران در آن قطره منعکس شد به چشم خدا آمد فرشته ها گریه می کردند و باران می بارید. Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1077216986757885702004-02-19T10:56:00.000-08:002004-02-19T10:58:22.403-08:00تمام بوی خیس باران را تا آخرین خاک آن جاده نفس کشیدم. درچشمانت پرنده کوچک خیسی زندانیست که عشق بالش را به بند کشیده . در چشمانم تویی و بین ما همان جاده که خیس از باران است و غرق شمیم نمور و غمگین خاک راستی یادم رفته بود بگویم . . . می دانستی بغضت لرزه ایست که ویرانم می کند؟ که به زهرخندی آوار تنم را به ضیافت خود می خواند؟ Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1076065109054382752004-02-06T02:58:00.000-08:002004-03-05T13:45:10.653-08:00اگر گفتم نه از عرض اندام كه بهر گفتن بود .همين .مشكل از اينجا آغاز مي شود.چه فرقي مي كند ؟تو بگويي يا من؟ گفتني ها را بايد گفت از زبان من از زبان تو از زبان همه ... خيلي وقت بود كه تصميم داشتم بنويسم .نه فقط براي خودم .برا ي خودم براي تو براي تمام بغض ها و بيهودگي ها . يادت باشد ! چندان دخيل مبند كه بخشكانيم از شرم ناتواني خويش. ... و چندان هنرم نيست جز اينكه گهواره ات باشم، تختت و تابوتت بگذريمNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1076064712009692742004-02-06T02:51:00.000-08:002004-02-06T02:53:34.233-08:00باید جوابی به یک دوست بدهم،حرفي،حديثي ، اشارتي شايد.اصلا نه .گريستني به فراخناي دل .اين حديث مكرر احساسات متناقض و متنافي در ضربان زمان . حست چقدر آشناست!!! يادت مي آيد ؟گفتم كسي ديگر كس را انگشت سوي ماه نشان رفته بود . و آن ديگر به جاي ماه انگشت را مي نگريست .گفتمت كه ماه را ببيني نه انگشتاني كه ماه را نشان مي دهند و تو انگشت را ديدي بجاي آن همه ماه .آن همه اشارت و كنايت. آن كه گفتي كلامي مقدس Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1076064485607308692004-02-06T02:48:00.000-08:002004-02-06T02:49:47.873-08:00رسالتي از دل بر آمد. رسولي پيغامبري از درون به برون . خسته و عاصي از همه جوري كه بر ساحت انسان بر ساحت عشق و بر زلالي اشك بر شرماگيني چشماني كه بر زمين دوخته مي شوند از تلاطم عشقي كه همه خواستن است از اعماق ... بر همه آنچه تبديل پاره اي از حيات به آدميت را كيمياست و بر هر آنچه پاي را در ساحت وهن و پليدي مي نهد رسالتي از دل رسالتي بر دل و هفت فرمانش –اسفار توراتش چنين بود : 1- عشق Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1075631170555891812004-02-01T02:26:00.000-08:002004-02-01T02:27:48.153-08:00آسمان را رها کن.من بر زمینم من بر خاک می ایستم شاید پرنده ای خسته در خیال خود مرا درختی بپندارد من بر خاک زانو می زنم.دیگر توان ایستادنم نیست. من بر خاک می نشینم و غبار را مشت از پی مشت درمان عطش می کنم من بر خاک نشسته ام و روز از پی روز انعکاس سبز علف در چشمانم به زردی می گراید. ... سر بر خاک می گذارم و می خوابم شاید فردا روز دیگری باشد. Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1075630895102985772004-02-01T02:21:00.000-08:002004-02-01T02:23:12.746-08:00پري كوچك چشمانش را به آرامي گشود .نوازشي نرم موهاي نقره فامش را آشفت. خنك و وسوسه انگيز. با خود گفت .شايد نسيمي كه مادرم درقصه ها برايم مي گفت همين است. پرسيد تو نسيمي؟ و آن راز لغزيد و رفت . به حيرت بالا رانگريست .تاریک بود . تاریک و مبهم پر از چراغ هاي كوچكي كه با كورسوي سفيدشان ياد آور خانه هايي بودند در سرزميني كه به آرزوي آن افسانه گونه قصه هاي دراز مادر فراپشت در نورديده بود. تا اينجا تاNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1074891192162566012004-01-23T12:53:00.000-08:002004-02-06T02:45:14.966-08:00به نظر می رسید که همه چیز روبراه است تا اینکه آغاز شد... رفتن یا ماندن - مساله این است بودن یا نبودن - مساله این است عشق یا نفرت - مساله این است شانه بالا انداختن یا گریستن - مساله این است ... - مساله این است. مساله این نیست - وسوسه این است. تردید این است Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1074098699418267342004-01-14T08:44:00.000-08:002004-01-21T09:38:29.890-08:00...Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1074067416594072452004-01-14T00:03:00.000-08:002004-01-14T00:04:56.546-08:00او فرد راستگو و درستکاری بود. اما در شهر نه تنها همه از او سو استفاده می کردند بلکه انواع و اقسام تهمت ها را هم به وی می زدند. هر چه او بیشتر تلاش می کرد تا حقانیتش را به اثبات برساند جواب عکس می گرفت و مردم او را خلافکار کلاهبردار دروغگو و ... خطاب می کردند.عاقبت هم در گوشه ای دق کرد و مرد. شاید اینطوری بهتر شد.آخر او در شهر دروغگو ها زندگی می کرد. برگرفته از داستانک های روزنامه همشهری Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1074009560285543962004-01-13T07:59:00.000-08:002004-02-06T02:47:05.246-08:00میگی عاشق بارونی ولی وقتی بارون میاد چتر میگیری بالا سرت. میگی عاشق برفی ولی طاقت یه گوله برفی رو نداری . میگی پرنده ها رو دوست داری ولی میندازیشون تو قفس. میگی عاشق گل هایی ولی خیلی راحت از شاخه جداشون میکنی. انتظار داری نترسم وقتی میگی عاشقمی؟ غم نان نمی گذارد.روزمرگی و سایر مشکلات و سگ دو زنی ها ... غم خاطرات تلخ نمی گذارد. کابوس ها هم همینطور. خیره در هیچ کجا نگریستن و یورش یاد روز های تلخ Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1072733108206837642003-12-29T13:25:00.000-08:002004-02-06T02:48:44.263-08:00قلب زمین تپید و فاجعه فرياد خود را از آفاق تا آفاق این خاک به تصنیفی شوم سرود. کشته ها به آمار تنها 5 رقمند دریغا که اعداد مارا فریب می دهند. یک عزیزاز یک خانواده فاجعه ای می افریند که ...بغض حتی نتی کوچک از آن را یارای زمزمه نخواهد بود. بیست و یک هزار عزیر از بیست و یک هزار خانواده خدایا چرا اینقدر توانم ندادی تا تمام وجودم را قطره قطره به شکرانه نعمتی که بر تهی دست ترین مردمانی که دیوار خانه Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1072117612372198802003-12-22T10:26:00.001-08:002003-12-22T10:27:49.670-08:00نظريه علمي در مورد شقايق : هابيل تنها بر سنگي نشسته بود.سر فشرده در ميان مشت . انديشه دياري كز آن هبوط كرده بود چون زهري تلخ تبسمي نيم شكفته را بر لبانش آلود. پدر! عصيان تو عصيان تو عصيا ن تو ( به فرياد ) عصيان تو . . . پدر به بغضي تلخ در فرزند نگريست و گفت : فرزند! عصيان من همه را در اين وادي آورد .مي دانم بر من و بر مادرت ببخشاي . و آب كوزه اي نيم شكسته را در پاي گلي سفيد ريخت. هابيلNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1072117577779514702003-12-22T10:26:00.000-08:002003-12-22T10:27:15.090-08:00از نوشته هاي قديمي: تقديم به آناني كه در وادي" با اين همه تنها مانده ام" نفس مي كشند . . . با ورت مي كنم چون صداي چشمه چون گرمي آفتاب چون صفاي باران چون تمام آن زيبايي كه كلام در برابرشكوه مهيبش تنها به حقارت سر فرود مي آورد باورت مي كنم چون گلي كوچك ميان اين همه كوير چون بازمانده اي از نسل رفته از خاطر مهربانان بي ادعا نسل آناني كه گداز عشق را تنها بر نگاه جاري مي كنند و بر دل با Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1072043606785897202003-12-21T13:53:00.000-08:002003-12-21T13:54:23.686-08:00ادامه داستاني نيمه تمام از ساليان دور . . اولين قسمت رو در سال 1377 نوشتم و هيچ وقت ندونستم چه جوري بايد تمومش كنم.دنبال يك پايان مناسب مي گشتم كه هيچ وقت نيافتم.تا ... امشب.شب يلدا. طولاني ترين شب سال. نمي دونم چرا ياد داستان نيمه تمام افتادم و حس كردم امشب بعد از 5 سال وقت تموم كردنشه. داستان بايد واقعي تموم بشه مگه نه؟ بعد از 5 سال. . . موقع نوشتن باقي ماجرا خيلي سخت گذشت . به تمام معنا توي Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1072022997241201862003-12-21T08:09:00.000-08:002003-12-21T08:10:53.716-08:00در آستانه سال نوي مسيحي مسيح 12 حواري داشت .همگي خوب و همگي بر مسند انجيل اين كتاب مقدس نشسته.مغموم ترين حواري مسيح يهوداست.هم او كه نامش چون ياگو در اتللو مظهر خيانت و ناجوانمرديست. مردي از قريه اسخريوط كه مسيح را به پونتيوس پيلات حاكم يهودي وقت اورشليم فروخت . به روايتي در بازار اورشليم به ضرب دشنه يكي از هواداران مسيح از پاي در آمد و به روايتي ديگر از ندامت خود را به دار شرمساري آويخت. و Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1071775555857699902003-12-18T11:25:00.000-08:002003-12-18T11:26:49.263-08:00و اما ادامه بحث ديشب ... با موضوع عشق و هوس ( يه كمي هم سكس ) چند داستان خيلي كوتاه و مسخره : قصه اول (خيالي ولي تلخ – قصه شايد خياليست اما تلخي همواره واقعي تر از حضور ما) مكان :كافي شاپ ... زمان : همين الان پسر: من عاشقتم . دختر : چرا؟ پسر : نمي دونم چرا .(با غمي ساختگي) آخه عسلم !!! عاشق بودن دليل مي خواد؟ دختر : آخه من چي دارم كه عاشقم شدي؟ (انگشت پسر به نشانه سكوت به آرامي بر لبان Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1071701943195283022003-12-17T14:59:00.000-08:002003-12-17T14:59:56.106-08:00ليلي و مجنون رو كه مي شناسي ! مجنون نام مستعار مردي بود بنام قيص بني عامر يا قيص عامري. چند تا روايت برات تعريف ميكنم تا بتونيم بريم سر اصل مطلب ... روايت ميكنند كه ليلي در يك گوشه از شهر و قيص در گوشه اي ديگر به تلمذ در مكاتب خود نشسته بودند.ميرزا گفت : بنويسيد دارا انار دارد. ليلي نوشت : قيص – قيص – قيص- ... ميرزاي ديگر گفت بنويسيد : بابا آب داد . قيص نوشت : ليلي – ليلي – ليلي - ... احوال Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1071307478491708502003-12-13T01:24:00.000-08:002003-12-13T01:25:26.546-08:00از بهاره – ل من همانم كه از قانون بودنم تاجي ساختم و بر سر با اقتدار ترين وزير تمام صفحات سياه و سفيد روي زمين نهادم تا به جاي محال ترين مغلوب كلان ها شوكران شكست را در آخرين خانه اي كه نمي دانم سپيد است يا سياه به سلامتي آرزوهايم سركشم. به خاطر داشته باش تمامي آنان پاره اي از وجود تواند.آنها كه به گونه اي از تو تاثير پذيرفته اند يا بر تو موثر بوده اند. جتي اگر اميزش كمتر از آيست كه در خيال Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1071307204728503282003-12-13T01:20:00.000-08:002003-12-13T01:25:00.403-08:00آنكس كه خود را اينگونه نمي بيند مرا به لطف و آدميت خود ببخشايد زيرا كه تنها عصيانيست در ازاي حادثه اي كوچك . آنكه مي داند مي فهمد... ... ... ... ژوليت ها ي در بدر اين رومئو قهرمانتان است . فاحشگان ! من جوانمردم .تقاص آن چه بر كوفت چركينتان مي رود به برياني تك تك اتم هايم بر آتش خشم و عصيان پس مي دهم. زيبا رويان خفته در بسترآلوده نجاست ريا! شاهزادگان روياي خفتگيتان اگر پا در ركاب اسبان سفيد رو Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1071177072049320192003-12-11T13:11:00.000-08:002003-12-11T13:17:43.530-08:00و حسرتي . . . . It's hard for me , to say the things that I wanna say sometimes There's no one here but you and me and that broken old street light Lock the doors, we'll leave the world outside All I've got to give to you are these five words when I... THANK YOU FOR LOVING ME For being my eyes when I couldn't see For parting my lips when I couldn't breath THANK YOU FOR LOVING ME I never Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1070863253179631872003-12-07T22:00:00.000-08:002003-12-07T22:01:36.450-08:00همیشه وقتی یک نفر تنها و تنها یک نفر منتظر آدم باشه...آدم دوست دار برگرده. ولی آیا این برگشتن ها و رفتن ها آدم را به دایره و دوران و سرگیجه نزدیک نمی کنه؟ اگر می شد این دایره را برید.اگر می شد ... در تنهایی در فاصله ی این همه ناپیدا تمام حجم میان هستم تا خواهم بود –بودم تا هستم چه ناچیز است.ذره ای معلق در تمامی بیکرانگی جهان در تمامی بیکرانگی عشق در تمامی بیکرانگی بودن ... اما تنها ذره ای معلق Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1070571045426263492003-12-04T12:50:00.000-08:002003-12-04T12:51:25.483-08:00تو محله ما یک تاکسی سرویس هست به نام تاکسی سرویس بانوان .روز های اول که به این خونه جدید نقل مکان کرده بودیم خانم بسیار مودبی تماس گرفت و یک کد اشتراک داد و گفت لطفا از این تشکل حمایت کنید.من هم که تا به الان از هیچ تشکل سیاسی حمایت نکرده ام تصیمی گرفتم برای جبران مافات از این تشکل غیر سیاسی حمایت کنم. این بود که هر وقت به آژانس نیاز می شد از این کد اشتراک استفاده می کردم تا حدود یک ماه پیش که Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1070396057446907182003-12-02T12:14:00.000-08:002003-12-02T12:14:55.250-08:00هر كسي بالاخره يك روز برمي گرده. زماني كه بايد سر ريز كنه .مدت هاست چندان علاقه اي به نوشتن ندارم.يعني تا جايي كه بشه از تمام پل هايي كه من رو به گذشته نه چندان دورم بر مي گردونه فاصله مي گيرم. ولي خب به قول ما ايروني ها ترك عادت موجب مرضه. تا بتونم فكرم رو دلم رو تمام وجودم رو به سختي مهار مي كنم تا مبادا به روز هايي كه هنوز آرزوها خيلي نمرده بودند برگردم. تمام تلاشم رو پشتوانه اين جون كندن مي Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1066539756161590062003-10-18T22:02:00.000-07:002003-10-18T22:02:36.280-07:00او را بسیار دوست دارم بی آنکه بخواهمش : هنوز رفاقتی عظیم تر از آنکه او می دانست در یادم نمانده بسیار مهربان است هر چند زهر خند سردش را هیچ آفتابی به مهر فرا نخواند بی ادعاست اما پر تردید ترین . گاه انصاف را از یاد می برد , با اینحال همواره مهر را منصفانه با دستان خالیم قسمت کرده بود . گاه در سفیدای کاغذی بی نقش , نقش تناقض می بیند و گاه بین تیغ و ابریشم تمایز نمی گذارد . با این همه خود تیغیست Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1066426725015917502003-10-17T14:38:00.000-07:002003-10-17T14:38:44.783-07:00صف ها : طاقت را طاق می کنند . چشم ها در هم خیره نمی شوند . تنها باید حرکت کنی و مقام آنچه حق داری ببینی پشت سر آنیست که پیش از تو به نوبت ایستاده . ناظرین محبوس و بی رحمی ناظر بر این نظم آهنین هستند : پدرها و مادرها , فرهنگ , آداب , باورهای نادرست , حکومت , سیاست , ... دیوارها : بلندند و دست نایاقتنی . تا افق تکرار می شوند تا زندان سرنوشت غم انگیز ما باشند . اجتماع را به شدت می بندند . فکر را Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1066213237458703912003-10-15T03:20:00.000-07:002003-10-15T03:33:36.433-07:00انسان گاه باید صادق باشد.صاف تر از آیینه ای که تورا آنگونه که هستی بی اعوجاج در چشم به تو بنمایاند. حسادت کاریست ناپسند .با اینحال بر من گذشت .چونان لرزه ای چندش آور آن دم که سرمای مرگبار دست ابلیس دست کوچک قلبی را میگیرد تا به وادی سیاهی های خفته در ظالم ترین اعماق دور دست سرزمین بی انتهای تنم ببرد. به او حسادت کردم.به او که پناه و ایثار و آرامی چون تو دارد. از زیبا ترین دستان دنیا بود دستان تو Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1066212075161107732003-10-15T03:01:00.000-07:002003-10-15T03:32:59.760-07:00به بهاره -ل تنی نازک و چشمانی غرق در رطوبتی غمگین.راست بدانگونه که آسمان گرفته پاییز. چشمه ای در تردید میان جوشش و خاک بر تلی کوچک از سرخی و نمک با آرزویی که شاید دوباره آفتابی. وحشت زده و خیره در سیاهی گنگ سایه اش فرو افتاده بر دفتر نتی : مبادا آخرین میزان تصنیف را دیگر هرگز به خاطر نیاورم!!! دفتر نت را زیر بغل می گذارد و با گام هایی نا استوار و شتابان به میعاد می شتابد تا تصنیفش را با هم Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1066026359369218602003-10-12T23:25:00.000-07:002003-10-13T02:22:59.883-07:00شادی ام را در نگاهم می خواند . دلیلی بود که از او گریختم . ولی صادقانه اعتراف میکنم . هنوز گاه به گاه دلم برای دریایی که بود از ساکت ترین و بی ادعا ترین تفاهم , تنگ می شود . چشمانش راستی ! بسیار زیبا بودند . یادش بخیر . بعد از او بود گمانم که کسی را یافتم که لابلای آوارهای پر تردید و بی نشاط وجودش که هر از چندی چغدی بر آنها مرثیه می خواند - گل سرخی را , قلبش از یاد برده بود . ترس و زوالش را Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1065853539464994742003-10-10T23:25:00.000-07:002003-10-11T12:39:41.333-07:00" تنها با Delphica سخن می گویم " وقتی مخاطب نداری سخنانت گردابی را میماند که شتاب فرو رفتن در مغاک ملعنت را فزونی میبخشد ! گاه سر گیجه را تاب نمیآورم و ساکت میمانم . گاه نفس گردابم . آنقدر می تابم تا درد خلسه مهیب دوران را در عصیان آمیزم و با آهی از درد و آسودگی به اعماق فرو دهم. وقتی آن هستم که میخواهند , همگان - آنان که نمیخواهم - دوستم دارند . ولی آن دم که نیمه تاریک و پنهان وجود که روشنترین Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1063009721502118642003-09-08T01:28:00.000-07:002003-09-08T01:28:41.563-07:00آنچه بیش از همه دلم را می فشارد تنهایی توست . تنهایی ات ته ندارد بتو می اندیشم . به تویی که تمام مهری و احساس . بتو که عشق در وجودت غنچه به غنچه می شکفد . به تو که درد رویش را تاب می آوری و دستان بلندت ناباور و لرزان در نیمه راه پرپر کردن و نوازش سوال تلخ تردید و سر گیجه را به لرزشی محزون پاسخ میدهد . بتو که تردیدت بی رحمانه پنجه در گلوی قلبت انداخته و چه سخت و بیهوده می کوشی تا اجساس نا امن بی Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062883583789145322003-09-06T14:26:00.000-07:002003-09-06T14:26:23.773-07:00دوستت دارم عشق را که حتما نباید لابلای ورقهای کهنه کتابها جست . دوستت دارم یعنی کاش می توانستم برای اولین بار چشم در چشمت بگویم : " عیدت مبارک " . دوستت دارم یعنی کاش می توانستم بگویم ماهی قرمز , تو , و ماهی سیاه و قرمز , من , از مردن ماهی دو رنگ زودتر از ماهی قرمز خوشحال و از زودتر رفتن , ماهی قرمز هراسان شد . دوستت دارم یعنی هفت ساله ای وقتی نمی آیی . دوستت دارم یعنی بی من رفتنت را دهن کج Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062822986507268562003-09-05T21:36:00.000-07:002003-09-05T21:36:26.526-07:00پیش از آنکه به تنهایی خوب پناه برم , از دیگران شکوه آعاز می کنم و فریاد می کشم که ترکم گفتند . از خود نمیپرسم کسی را دارم که احساسم را اندیشه و رویایم را زندگی ام را با او قسمت کنم (؟) آغاز جداسری شاید از دیگران نبود ... بی اعتمادی دریست خود ستایی و بیم چفت و بست غرور است و تهی دستی دیوار است و لولا زندانی را که در آن محبوس رای خویشیم دلتنگی مان را برای آزادی و دلخواه دیگران بودن از رخنه هایش Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062478193815156252003-09-01T21:49:00.000-07:002003-09-01T21:49:54.116-07:00يك بحث شخصي و اختصاصي از خودم پيرامون تعاملات اجتماعي و مبادلات كلامي مبتني بر سو تفاهماتي كه ناشي از خود برتر بيني افراد است . من يك نظري دارم ! هر چند كه ما تركيبي از فرزندان عمر ،چنگيز خان، موسيو نوز بلژيكي ، رويتر ، گريبايدوف و يا بعبارتي ملغمه اي از ژنتيك كروموزوم هاي نرينه اين عزيزان تاريخ هستيم با اينحال متاسفانه بر خلاف نظر اينجانب تاريخ مهر تاييدي احمقانه بر آريايي بودن ما مي زند – پس Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062325312064224602003-08-31T03:21:00.000-07:002003-08-31T03:21:52.086-07:00هر جور بخواهید می شوم : پنج ریسمان ببندید . بر دو دست و دو پایم و سرم . راستی ! یادتان نرود یکی هم بر زبانم . می توانم برایتان عروسک خیمه شب بازی باشم با تجربه خاک گوشه تماشا خانه ای در لاله زار کهنه . سانس سیاه بازی شروع می شود . پس عروسک گردانم باشید . هر جا بخواهید می روم . به هر که نشانم دهید دست تکان میدهم . هر چه بخواهید می گویم . نمایش تمام شد . حضار تشویق کردند و رفتند . پس دوباره بهNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062219999203379962003-08-29T22:06:00.000-07:002003-08-30T03:08:35.290-07:00مواظب اون عاشقا باش که چشمهاشونو می بندن : اونا هزارتا دروغو می تونن پنهان کنن هیچ وقت نمی تونی بفهمی چه رویایی تو سرشونه شاید غریبه باشه و شاید بهترین دوستت باشه دختره می ره سراغ اولین عاشقش هیچی نپرس تا دروغ تحویل نگیری مواظب اون عاشقا باش که چشمهاشونو می بندن فکر می کنی اون دختره باید اون لیوان شرابو بخوره ؟ فکر می کنی اون دختره با اون نشئگی می تونه ساز بزنه ؟ فکر می کنی خودتی که هیپنوتیزمش Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062217010428295212003-08-29T21:16:00.000-07:002003-08-30T03:12:04.713-07:00مام میهن : واژه ایست بس خوش طنین و پر طمطراق که سفاهت ابلهانه ما را به الوانی زیبا ملون می سازد . می گویند آنرا در بادیه جوشاندند و پس از 40 بار تقطیر بلوری متبلور یافت که در کیمیا آنرا " جوهر حماقت " حوانند و مستغربین برای آن نام " ناسیونالیسم " بر گزیدند . جان - اف - کندی رئیس جمهور فقید آمریکا در یکی از سخنرانی های خود دری بر تارک دنیا فشاندند : " نگویید کشورم برای من چه کرده است . بگوببد من Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1062056472151964462003-08-28T00:41:00.000-07:002003-08-30T03:14:13.983-07:00س: خودتوم رو معرفی کنید پ: قبلا این کار را کرده ام س:شما به نظر خیلی عاشق پیشه می آیین.همینطوره ؟ پ: متاسقم که اینجور به نظر می رسم .ولی به نظر خودم بیشتر مخالف پیشه هستم و عاصی س: میشه بیشتر توضیح بدید؟ پ:خیر س: شما مذهبی هستید؟ پ:به هیچ وجه س: پس به خدا اعتقاد ندارید؟ پ: به اون پیرمرد عصبانی که دوزخش برای گناهکاران همیشه آماده است خیر س: پس لاییک هستید..یا احتمالا کمونیست.. پ : ببخشید ..مسالهNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061970360243414742003-08-27T00:46:00.000-07:002003-08-27T00:52:09.580-07:00اخيرا دو کتاب خوندم که فکر می کنم واقعا ارزش خوندن دارند.به شما هم معرقی می کنم .بد نیست اگر بخونید..قیمت جفتش روی هم از یک نصفه پیتزا کمتره : 1-فریاد - فيلمنامه - ميكل أنجلو أنتونيوني 2-تعليم ريتا- نمايشنامه - ويلي راسلNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061970004687732202003-08-27T00:40:00.000-07:002003-08-27T00:40:04.623-07:00شیوا جان درست است که محرمی - ولی من دیشب از تو خواهشی کردم.لطف کن موضوع مطرح شده را رعایت کن.در ضمن نوشته های من رو دستکاری نکن.لطفاNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061959082561372232003-08-26T21:38:00.000-07:002003-08-26T21:38:02.710-07:00 نبرد مقدس ما سینه هامان پر از عشق است . عشق به خوبی ها و زیبایی. عشق به سنگفرش های وصل عشق به ایمان , نجابت و وفا عشق به رویش و زایش عشق به نسیم و شکوفه عشق به نور و خدا عشق به پرنده کوچکی که شبها در رویاهایمان پرواز میکند و ما بیزاریم : از بدی ها و زشتی ها , از آنچه امتداد نگاه های درهم گره خورده را قطع میکند . از هرزگی و خیانت از ماندن و پوسیدن از ظلمت و شیطان از توفانی که چشم Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061888569842360432003-08-26T02:02:00.000-07:002003-08-27T00:37:36.333-07:00كيوان عزیز سلام من وصفت را تنها از دور شنیده ام .ولی خب از اظهار لطفت به من و شیوا می توانم به محاسن و جمالاتت پی برم. شنیده ام در فستیوال زشت ترین انسان دنیا دوم شده ای.متاسفم که آن بوزینه که اول شد حق تو را خورد.ولی نگران نباش.می توانی به مقام اولی در جشنواره احمق ترین ها و بی مغز ترین ها بنازی.کم مقامی نیست برای خودش.به نظر من ابله ترین وپایین ترین بودن به مراتب از بالاترین بودن دشوار تر است. Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061875963203549762003-08-25T22:32:00.000-07:002003-08-26T01:08:31.173-07:00از روزهای کشدار غربت و دیوار ... " نوشته های قدیم " جهان را زیسته ام ...به درازای تمام نفسهایی که بیاد دارم . ستاره ها را یک به یک شمرده ام ... آنگاه که با بی خوابی در سکوت طولانی شب گفتگویی بی انتها را آغاز کرده ام . ماه را ستاره ها ستاره ها را که می نگرم , عظمت را که اشارتی می آیدم دلم میخواهد با هم گريه کنیم . ولی بگویمت : گاه میترسم . از وحشت کنج دلم مینشینم و هراسناک شمایان را مینگرم . بیNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061826708349023222003-08-25T08:51:00.000-07:002003-08-26T01:12:08.596-07:00نارسیس Narcissus ) ) : جوانی رعنا در اسطوره های یونان باستان عاشق تصویر خود بود و روز و شب کنار برکه ای چهره خود را در آب می ستود . آنچه هست و تصویرش هیچگاه بهم نمیرسند . نارسیس از غم هجر و دوری مرد و به گل نرگسي بدل شد روییده در کنار برکه . نارسیسم : ( Narcism ) : خودستایی , خود پسندی , فخر فروشی , نفس پرستی , نوعی بیماری روانی به صورت خود شیفتگی افراطی . در فرهنگ 5 جلدی آریانپور . تفسیری Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061789425801710532003-08-24T22:30:00.000-07:002003-08-24T22:30:25.786-07:00شیوا -مگر دستم بهت نرسهNadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061718698031415192003-08-24T02:51:00.000-07:002003-08-24T02:51:37.900-07:00مانند همه شما در جستجوی معنایی کوچک به همه جا سرک کشیدیم . مهم نشانی ها نیستند . نفس سرک کشیدن مهم است . معنا یافتن , بودن , شدن و گمانم بر این است که راهی یافتم که مرا به مقصدی میرساند که همان راه است . مقصد رفتن است تا شاید روزی , جایی به اقیانوسی بپیوندی . عرفان را باور دارم , نه باور ندارم . من خود عرفانم و عرفان یعنی من . هر انسانی عارف و شناس به راهیست که میپوید . پس همه عرضیم . عرفان من No Onenoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061717320445298932003-08-24T02:28:00.000-07:002003-08-24T02:28:40.453-07:00سلام مانند همه شما نام کوچک و بزرگ دارم ! نام کوچکم فارسی است . معنایش وزیر شطرنج , اما بر خلاف این مهره گران بهاء تنها پیاده وار گام برداشتن را میشناسم . رو به جلو با سرکی به چپ و راست . من سربازم , میجنگم و مثل هر سربازی هر لحظه آماده مردن . نام بزرگم منصوب به مردی است که شمشیری در دیگی روئین گذاشت و گفت : " با شمشیرم به نبردت می آیم اگر باختم باز میگردم و روی بر سنگ میسایم تا سفید گردد " .Nadaramnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3405393.post-1061234263583595502003-08-18T12:17:00.000-07:002003-08-18T12:17:43.586-07:00یا حقNo Onenoreply@blogger.com